Mocht het 1 april zijn, dan had ik het meteen aangestipt als potentiële aprilgrap, maar we zijn 31 mei en dus is het bloedernstig. Vandaag werd bekendgemaakt dat in Nederland een politieke partij wordt opgericht die streeft naar legalisatie van kinderporno en seks tussen volwassenen en kinderen. Andere thema’s in het partijprogramma zijn onder meer: afschaffing van het kabinet en de Eerste Kamer, de gekozen premier, legalisering van soft- en harddrugs en naaktloperij en levenslange gevangenisstraf bij een tweede veroordeling voor moord. De partij wil een keurmerk voor kinderporno invoeren, waarbij een onafhankelijke instantie toetst of kinderen worden gedwongen om te acteren. Als dat niet het geval is, dan is het dus oké?

Hun voornaamste doelstelling is blijkbaar dat er een maatschappelijk debat komt over het onderwerp. Daarin zullen ze wellicht wel slagen, al kan ik persoonlijk geen enkel argument bedenken dat pedofilie en kinderporno rechtvaardigt.

Het is mijns inziens een kwalijke ontwikkeling in onze samenleving dat blijkbaar alles moet kunnen. Dat andere culturen de waarden van onze samenleving in vraag stellen verwondert mij dan ook niet. Op de muziekzenders worden we zelfs overdag overspoeld met 'dames' in nietsverhullende kleding. Andere televisiekanalen zien er geen graten in om extreem gewelddadige films te programmeren als de jeugd massaal voor het scherm zit. Men kan zich de vraag stellen of volwassenen daar behoefte aan hebben, maar zij kunnen dat nog enigszins kaderen. Vraag is of ook de jeugd dat kan.

Specialisten en diegenen die commerciële belangen te verdedigen hebben sloven zich uit om de stelling onderuit te halen dat gewelddadige en expliciete videospelletjes en films een negatieve invloed hebben op de jeugd. Echt sluitende bewijzen leveren is niet eenvoudig voor de tegenstanders. Maar laat ons het eens omdraaien: welke positieve effecten zouden dergelijke spelletjes en films kunnen hebben? Daar had ik wel eens graag een antwoord op gekregen.