BHV

De zoveelste onderhandelingsronde over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is eindelijk op kruissnelheid gekomen. Maar de berichten die in de media verschijnen beloven niets goed.

Eens men afstapt van het feit dat de splitsing een logische evidentie is en een eenzijdige stemming verantwoord is, moet men met compensaties op de proppen komen. Die compensaties gaan zo ver dat ze de reden voor de splitsing zelfs volledig ondergraven. Veel voorstellen die ook in het verleden al op tafel lagen werken een verdere verfransing in de hand en met het inschrijvingsrecht (waarbij Franstaligen uit de rand het recht krijgen om in Brussel te stemmen) zullen de Franstalige partijen zich nog meer richten op de inwoners uit de Vlaamse rand rond Brussel. Zelfs een politieke commentator uit ‘onverdachte’ hoek als professor Carl Devos stelt zich ernstige vragen bij dergelijke compensaties. En als de term ‘uitdovend’ valt bij de mogelijkheid voor Franstaligen in de rand om toch in Brussel te stemmen … dan kan men alleen maar denken aan de faciliteiten die volgens de Vlamingen ook uitdovend waren. Vandaag zijn ze er nog altijd en zullen ze mogelijk zelfs nog uitgebreid worden.

De Franstaligen weren zich duidelijk als een duivel in een wijwatervat en staan nagenoeg op één lijn: voor hen liever geen akkoord dan een slecht akkoord. CD&V en Open VLD daarentegen moeten voor de verkiezingen van 2011 tot een oplossing komen om geen gezichtverlies te leiden (zoniet zijn de verkiezingen in feite onwettig). Zij hebben dus wel belang bij een oplossing maar het Vlaams profiel van Open VLD is sterk verbleekt en CD&V wil tegelijkertijd haar kopman, Premier Leterme, niet laten vallen. Dat is natuurlijk allesbehalve een sterke onderhandelingspositie. We kunnen dus vrezen dat CD&V en Open VLD de lat heel laag gaan leggen om de splitsingspluim op hun hoed te kunnen steken zonder. Maar zelfs dat blijkt onvoldoende. En Groen! dat mee mag onderhandelen zal daarvoor alleszins geen tegengewicht bieden.

De onheilspredikers staan ondertussen klaar om elk protest tegen een monstercompromis te smoren: minister Vanhengel (Open VLD) wil vooral aandacht voor de socio-economische problemen en Mark Eyskens (CD&V) heeft het zelfs over een Griekenland-scenario voor België. Gelukkig zal het aantal Vlamingen dat vandaag nog gelooft dat de federale regering door haar beleid in staat is om de economisch moeilijke tijden te keren of te temperen toch wel zeer beperkt zijn. Zoniet hadden we daar de afgelopen twee jaar toch wel iets van mogen merken. Maar de boodschap is duidelijk: niet te veel pruttelen, er zijn belangrijker zaken. Maar het is dan blijkbaar toch een kleinigheid waar de Franstaligen wel zeer veel belang aan hechten.

Als CD&V en Open VLD inderdaad volledig plooien zal de N-VA en haar voorzitter er alleszins staan om te zeggen waar het op staat. En dat zal nodig zijn. Enkel als CD&V en Open VLD vrezen dat zij zwaar afgestraft zullen worden door de kiezer, zullen ze misschien terugschrikken (zoals voormalig Spiritist Geert Lambert bij een vorige onderhandelingsronde over BHV onder Verhofstadt). En de laatste peilingen waren al geen opsteker voor de CD&V. Die partij zal de publieke opinie nu ongetwijfeld scherp in de gaten houden. Meer dan de logica of de toekomst van de Rand rond Brussel, zullen partijpolitieke consequenties en afwegingen de komende dagen centraal staan.

Het valt daarbij te verwachten dat het opnieuw bij een poging tot landing zal blijven en dit alles op een enorme sisser zal uitlopen. Na het Europees voorzitterschap van België tijdens de tweede jaarhelft van 2010 kan het dossier dan in het begin van het federaal verkiezingsjaar 2011 in alle hevigheid losbarsten.