Ik ben het daar volstrekt niet mee eens...

Dit is er inderdaad gekomen onder de politiek-correcte druk van de Linkse Kerk van het correcte denken onder de vlag "Nieuwe Politieke Cultuur", maar is het wel een goede zaak?

We klagen allemaal, zowel politici als burger, steen en been over de kloof tussen politiek en burger. En dan gaan we de kloof institutioneel nog dieper maken door te zeggen dat politici en burgers niet samen aan tafel mogen gaan discussiëren? We gaan ze in aparte organen steken met slechts een vodje papier als doorgeefluik (een verslag is een minimale weergave van het werkelijk advies, ontdaan van alle nuances die in een debat aan bod kunnen komen).

En dan verwonderd staan dat een advies niet gevolgd wordt door het bestuur omdat deze vindt dat men bepaalde argumentatie over het hoofd heeft gezien?

En laat ons ook eerlijk zijn: het systeem dat een schepen (dus van de meerderheid) wel aanwezig is op een adviesorgaan, weegt wel door en is dus bij uitstek een instrument van de meerderheid om te wegen op de adviezen.

En nog eerlijker: grotere partijen wegen wel op de adviesorganen, maar op niet-transparante manier. Ik heb het bij CD&V genoeg meegemaakt dat de niet-mandatarissen uit het partijbestuur in adviesorganen "gedropt" worden om het partijstandpunt te gaan verdedigen, vaak onder de titel van "onafhankelijke", "gebruiker", "deskundige"... maar nooit onder "partijmilitant"...

Is eerlijkheid niet nodig om die kloof te verkleinen?

Neen, ik bepleit het omgekeerde. Laat de adviesraden open voor iedereen, ook politici. Dat verkleint de kloof.

We verschillen daarin dan grondig van mening :-) Ik denk trouwens dat het verdwijnen van politici uit deelraden weinig of niets met politiek-correcte druk te maken heeft van de linkse of andere kerk. De cultuurraad bestaat bij ons al decennialang en nooit zaten er politici in.

En natuurlijk zitten er altijd mensen in adviesraden met een politieke overtuiging of zelfs lidkaart, meestal weten de andere leden dat ook wel. Maar dan zit men daar toch vanuit een bepaalde hoedanigheid (culturele actor, zelfstandige, ...) en dat is toch iets anders dan als gemeente- of OCMW-raadslid.

Door de politiek te importeren in de adviesraden krijg je m.i. een vertekend beeld want al gauw voeren de politici het hoge woord en blijft het onafhankelijk lid verweesd kijken naar de opgeklopte welles-nietes-discussies van oppositie en meerderheid (die soms extra show opvoeren om de ‘onafhankelijke’ leden te imponeren).

Als schepen stel ik mij terughoudend op. En ik heb al verschillende adviezen gekregen die niet stroken met mijn visie of die van de meerderheid van het college (die dan weer niet altijd mijn visie is :-).

Neen, geef mij maar een ‘onafhankelijk’ advies van de burger en laat ons, politici, andere belangrijker zaken aanpakken die de oorzaak zijn van de kloof tussen burgers en politici. Een goed en correct beleid, eerlijkheid naar de burger in plaats van beloftes, beleid op lange termijn, ethiek in de politiek, ... Daarover zijn we het wellicht wel eens.

Ik heb ondertussen op mijn blog al gereageerd en in essentie komt het er op neer dat ik David gelijk geef. Het is de taak van gemeenteraadsleden er op toe te zien dat de inspraak van de burger en dus ook de verenigingen op een correcte manier verloopt. Een verslag geeft hooguit partieel weer hoe een vergadering verloopt.

In de vorige legislatuur kregen de raadsleden uitnodigingen en konden zij de vergaderingen bijwonen. Ook van de cultuurraad. Het was ook niet zo dat de politici het hoogste woord konden voeren. Daar speelde de voorzitter ook zijn (of haar) rol.

Maar ik begrijp wel dat Schepen Mouton een slechte ervaring heeft met politici in een adviesraad, of beter een beheerraad. Over hoe dat komt is al aardig wat gezegd maar laat ons zeggen dat als het er op aan komt vertegenwoordigers van de politiek - àls ze al stemrecht hebben - sneller zullen reageren.

Maar goed, er zal altijd een verschil zijn als het over inspraak gaat tussen een oppositiepartij en een partij in de meerderheid.

Interessante gedachtewisseling alleszins. Wat mij niet bij iedereen duidelijk is of men nu politici mét spreekrecht wenst of enkel waarnemers. De twee worden nogal eens door elkaar gehaald. Dat is toch een essentieel verschil.

Ik zou het nog steeds bizar vinden dat politici het debat bepalen in een adviesraad die hen moet adviseren. Dan krijg je vaak niet meer dan een kopie van de gemeenteraad. Terwijl de burger die los(ser) staat van de politiek er soms anders tegenaan kan kijken en dergelijk denk- of discussieproces leverde uit mijn ervaring dan al meermaals andere en interessante visies of suggesties op.

En Geert, of ik zo'n slechte ervaring had in 'die' beheerraad zou ik nog durven te betwijfelen :-) Laat ons zeggen dat mijn standpunt, tijdens de politieke discussies die het definitieve standpunt vooraf gingen, niet altijd overeenstemde met dat van de (politieke) meerderheid.

Om concreet te antwoorden: ik vind dat politici alle vergaderingen van adviesraden als waarnemer moeten kunnen bijwonen. 4 regelingen in één gemeente vind ik te veel van het goede. Vandaar ook mijn tussenkomst indertijd.

Maar ik geloof dat je dat perfect uit de teneur kon halen.