LDD dode massa?

Nu de verkiezingen over amper zes weken voor de deur staan is het misschien interessant om eens wat te speculeren over de volgende Vlaamse regering. Voor een partij en dus zeker ook voor een inhoudelijk medewerker van de partij maakt het een enorm verschil uit als een partij tot de meerderheid dan wel tot de oppositie behoort.

Waar men vanuit de oppositie vooral de zaken aanklaagt die fout lopen, moet men als meerderheidspartij het beleid vorm geven, op bepaalde dossiers trachten te wegen en constructief samenwerken. Alhoewel, dat laatste is tegenwoordig zeer relatief, meerderheidspartijen schrikken er tegenwoordig niet meer voor terug om elkaar publiekelijk een hak te zetten. Volgens mij een zeer kwalijke evolutie.

Oppositiewerk is in zekere zin gemakkelijker. Je kan er ook veel gemakkelijker mee scoren in de media. Voor ons decretaal werk rond inclusieve televisie waarbij de commerciële televisiezenders verplichtingen werden opgelegd voor mensen met een sensoriële handicap was er amper aandacht. Nochtans zal dit een belangrijke impact hebben voor een honderdduizenden Vlamingen die slechthorend of slechtziend zijn. Daarentegen, naar aanleiding van ons initiatief vanuit de oppositie om de onredelijke boetes te annuleren voor laattijdige betalers van de Vlaamse zorgverzekering kregen we wel heel wat aandacht. Dat is mooi meegenomen. Maar het is uitzonderlijk dat je er vanuit de oppositie in slaagt om fundamentele beleidswijzigingen door te voeren. Oppositiewerk is dus relatief ‘gemakkelijk’ werk dat de partijnaam ten goede kan komen, maar je stopt zeer veel tijd in relatief ‘nutteloos’ werk omdat het nooit een vertaling zal krijgen in het beleid. Misschien is dat wat zwart-wit gesteld, maar u begrijpt wat ik bedoel.

Alhoewel er theoretisch heel wat mogelijk combinaties zijn, lijkt het aantal mogelijkheden voor de volgende Vlaamse regering toch relatief beperkt … of niet?

Met het Vlaams Belang moeten we sowieso geen rekening houden. Zij zullen na 7 juni voor de zoveelste keer langs de kant staan. Bovendien lijkt het Vlaams Belang zware concurrentie te krijgen van LDD. Dedecker is voor velen toch eens een frisse wind in vergelijking met steeds dezelfde gezichten en retoriek van de (smalle) top van het Vlaams Belang.

Maar de LDD zal goed moeten uitkijken dat zij niet in hetzelfde verdomhoekje terechtkomen. Dedecker heeft zware wonden geslagen in de Open VLD en hij gunt de Open VLD ook na zijn vertrek geen rust. De rancune lijkt hem parten te gaan spelen en maakt zijn eigen pleidooi voor een coalitie CD&V-Open VLD-LDD de facto quasi onmogelijk.

Ook de socialisten zullen niet staan trappelen om met LDD samen te gaan werken. Binnen dergelijke regering liggen zij binnen de kortste keren uitgeteld langs de kant.

Het lijkt er dan ook sterk op dat de LDD dus net als het Vlaams Belang dode massa zal worden in de Vlaamse politiek, niet?

Dode massa betekent echter niet betekenisloze massa. Doordat die percentages uit het politieke spel verdwijnen, worden de andere partijen naar elkaar toegedreven.

Maar dat is voor een volgende blog …