Ik ben het daar volstrekt niet mee eens...

Dit is er inderdaad gekomen onder de politiek-correcte druk van de Linkse Kerk van het correcte denken onder de vlag "Nieuwe Politieke Cultuur", maar is het wel een goede zaak?

We klagen allemaal, zowel politici als burger, steen en been over de kloof tussen politiek en burger. En dan gaan we de kloof institutioneel nog dieper maken door te zeggen dat politici en burgers niet samen aan tafel mogen gaan discussiëren? We gaan ze in aparte organen steken met slechts een vodje papier als doorgeefluik (een verslag is een minimale weergave van het werkelijk advies, ontdaan van alle nuances die in een debat aan bod kunnen komen).

En dan verwonderd staan dat een advies niet gevolgd wordt door het bestuur omdat deze vindt dat men bepaalde argumentatie over het hoofd heeft gezien?

En laat ons ook eerlijk zijn: het systeem dat een schepen (dus van de meerderheid) wel aanwezig is op een adviesorgaan, weegt wel door en is dus bij uitstek een instrument van de meerderheid om te wegen op de adviezen.

En nog eerlijker: grotere partijen wegen wel op de adviesorganen, maar op niet-transparante manier. Ik heb het bij CD&V genoeg meegemaakt dat de niet-mandatarissen uit het partijbestuur in adviesorganen "gedropt" worden om het partijstandpunt te gaan verdedigen, vaak onder de titel van "onafhankelijke", "gebruiker", "deskundige"... maar nooit onder "partijmilitant"...

Is eerlijkheid niet nodig om die kloof te verkleinen?

Neen, ik bepleit het omgekeerde. Laat de adviesraden open voor iedereen, ook politici. Dat verkleint de kloof.